Oleh : Muhammad Jibril Paendong
Wartawan Magang
Di pangkuan senja yang tenang berbisik,
Harap menari dalam lembut cahaya pagi,
Setiap langkah adalah janji tanpa akhir,
Menyulam mimpi di hati yang abadi.
Di pelukan malam bintang berteduh,
Rindu berlayar di samudra waktu,
Dalam diam, doa pun tumbuh,
Menjadi cahaya menuju rindu yang satu.
Di ufuk timur fajar menyingsing hangat,
Menyatukan jiwa dalam irama abadi,
Rindu yang satu kini menjadi nyata,
Menyinari jalan cinta yang tak pernah pudar.
Di taman hati, bunga kasih bersemi,
Mengukir kisah di lembar takdir suci,
Dua jiwa menyatu dalam satu harmoni,
Kekal abadi, janji yang terpatri.







